Koteria
Warszawa ( mapka )
ul. Chrzanowskiego 13
poniedz.-piątek: godz. 9–19
sobota 9–13

tel.: 535 870 225

Pomysł na koty miejskie w Warszawie:

Projekt TNR dla Warszaway

W Warszawie powinno działać kilka ośrodków TNR, tj. lecznic przeznaczonych wyłącznie do realizacji tego zadania, z odpowiednim wyposażeniem, kadrami i procedurami. Ośrodki powinny działać w sposób ciągły, bezpłatny i łatwo dostępny (czas pracy, lokalizacja) dla każdego, kto po prostu tylko dostarczy bezdomnego kota.

Finansowanie takich ośrodków przez Miasto wiązało by się z koncepcją takiego podziału  zadań między Urząd Miasta a organizacje i indywidualnych opiekunów, że Miasto bierze na siebie wszystko, co tylko może zrobić dla upowszechnienia TNR, zaś organizacje i opiekunowie biorą na siebie cały (pozostały) zakres ratowania i opiekowania się kotami miejskimi (zakładając utrzymanie bez zmian dotychczasowego zakresu działania schroniska, Straży Miejskiej i innych jednostek Miasta, w tym także pomocy doraźnej udzielanej przez wybrane lecznice).

a) oczekiwane skutki

Powszechna i bezpośrednia dostępność bezpłatnej sterylizacji spowoduje szybki wzrost liczby opiekunów kotów miejskich. Oprócz zadeklarowanych miłośników i czynnych prześladowców kotów miejskich (a konflikt między nimi często wysuwa się na pierwszy plan) istnieje bowiem wielki potencjał osób gotowych do ograniczonych i zracjonalizowanych czynności opieki w swym otoczeniu, bez zapisywania się do organizacji lub rejestracji w urzędzie jako „karmiciel”. A z drugiej strony, osób podatnych do wybierania sterylizacji zamiast tępienia na własną rękę i domowymi sposobami. Docelowa wizja funkcjonowania w mieście ograniczonej populacji zadbanych kotów miejskich opiera się na istnieniu takiej właśnie milczącej większości mieszkańców, normalnie i naturalnie dbających o otocznie w którym żyją, bez szczególnego angażowania się „za” czy „przeciw” kotom miejskim. To do nich głównie adresowany jest projekt TNR i to oni ukształtują obraz miasta pod tym względem.

Wzrost liczby opiekunów i powszechności sterylizacji pozwoli na przełamanie biologicznej bariery skuteczności TNR, bo sterylizacje wyrywkowe pod względem czasu i obszaru nie naruszają ogólnego potencjału rozrodczego całej populacji. Można oceniać, że do przełamania tej bariery, tj. zainicjowania tendencji spadkowej tego potencjału, jest jeszcze daleko.

Poprawa efektywności wydawania środków publicznych. Z punktu widzenia osiągania długofalowych celów, środki przeznaczane dotąd na ograniczanie nadpopulacji okazały się bezskuteczne, a samo ich zwiększenie bez zmian organizacyjnych, również nie gwarantuje osiągnięcia wymiernej zmiany sytuacji kotów miejskich. Można natomiast mówić o związku  między przyjęciem bardziej efektywnej i lepiej mierzalnej metody osiągania celu a wzrostem środków finansowych i bezpłatnych wysiłków kierowanych na ten cel.

b) formy organizacyjne

Utrzymywanie przez Miasto ośrodków TNR może mieć różne formy organizacyjne. W szczególności, w pełni wyposażone ośrodki, stanowiące własność Miasta, mogą być przekazywane do administrowania organizacjom pozarządowym łącznie z powierzeniem zadań publicznych, w trybie ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Powinny to być umowy wieloletnie (3-5 lat) z powodu znacznego stopnia profesjonalizacji działań (rejestracja zakładu leczniczego, kadry). Trochę inną formą może być powierzenie wykonywania takiego zadnia we własnym zakładzie organizacji, lokalu wynajmowanym od Miasta lub przekazanym jej nieodpłatnie jako organizacji o statusie OPP. Ponoszenie przez organizacje kosztów remontu i wyposażenia ośrodka nakazywało by zawierać umowy na odpowiednio długi czas określony.

Warunki konkursu na powierzenie prowadzenia ośrodka TNR powinny zawierać szczegółowe procedury dotyczące polityki TNR i zakresu usług ośrodka, co pozwalało by skoncentrować kryteria konkursu wokół zryczałtowanej ceny jednego zabiegu i gwarancjach właściwego wykonywania zadania.

c) procedury

Od strony formalnej, ośrodek TNR powinien świadczyć nieodpłatne usługi osobom fizycznym, opiekunom kotów bezdomnych. Zakłada się, że osoba taka przyjęła dobrowolnie i w dobrej wierze odpowiedzialność za bezdomne zwierzę, w zakresie odpowiednim wobec kotów miejskich. Odpowiedzialność ośrodka dotyczy zakresu usługi i stanu kota w momencie zwrotu opiekunowi celem wypuszczenia w miejscu bytowania.

Przyjmując jako zasadę, że każdy może opiekować się bezdomnym zwierzęciem i być beneficjentem takich usług, ośrodek zobowiązany byłby do stosowania zasady ograniczonego zaufania i miał by prawo odmowy przyjęcia lub wydania zwierzęcia.

Nie powinno być sztucznych ograniczeń terytorialnych dla usług ośrodka. Zarówno koty jak i opiekunowie funkcjonują naturalnie w szerokiej aglomeracji warszawskiej, a dowożenie kotów z dalszych obszarów będzie incydentalne.

Szczegółowe normy (oprócz norm dla zakładu leczniczego dla zwierząt)  powinny określać:

  • zakres standardowej usługi (badanie, zabieg, odpchlenie, odrobaczenie, czyszczenie uszu, przegląd zębów, znakowanie itp.),
  • ograniczony zakres leczenia w ośrodku,
  • postępowanie z kotami wymagającymi leczenia w szerszym zakresie,
  • zakres i procedury usług dodatkowych (usypianie ślepych miotów, adopcja oswojonych kotów miejskich, wypożyczanie pułapek, transporterów, pomoc w wyłapaniu)
  • sposób rejestracji kotów, zabiegów i opiekunów,
  • standardy opieki podczas pobytu a zwłaszcza bezpieczeństwa sanitarnego,
  • obsadę kadrową i jej kwalifikacje.


1. Uwarunkowania biologiczne zjawiska
2. Założenia projektu
3. Znane metody postępowania
4. Praktyka Miasta Warszawy
5. Projekt TNR dla Warszawy
6. Sytuacja prawna kotów miejskich
szukaj: 
facebook
Fundacja dla Zwierząt ARGOS, 04-886 Warszawa, ul. Garncarska 37A, KRS: 0000286138
tel. 22 615 52 82 | e-mail: fundacja@argos.org.pl | http://www.argos.org.pl
Bank PEKAO SA 47 1240 6133 1111 0000 4808 5915
Ośrodek KOTERIA ul. Chrzanowskiego 13, Warszawa, tel. 535 870 225
Kierownik Ośrodka Anna Wypych: tel. 603 651 044 | Lekarz weterynarii Iwona Kłucińska-Petschl tel. 502 642 932