Organizacja łapanki kotów na kastracje. Od czego zacząć?
Organizacja łapanki kotów wolno żyjących na kastrację to w dużej mierze logistyka. Najpierw trzeba się dowiedzieć, ile kotów żyje w danym miejscu oraz gdzie i o jakiej porze są karmione. Następnie należy ustalić termin łapania kotów. Termin ustala się w porozumieniu z lecznicą lub fundacją, gdzie będą kastrowane koty. A także z karmicielem, opiekującym się stadem. Łapankę kotów zazwyczaj planuje się na godzinę (porę), o której są karmione. Przy czym najlepiej, jeśli bezpośrednio po akcji można zawieźć złapane koty do lecznicy.
Podczas przygotowania całej akcji najważniejszą osobą bardzo często okazuje się karmiciel kotów. To on zna koty, ich zwyczaje i miejsca, w których czują się bezpiecznie. Dobra współpraca z karmicielem potrafi ułatwić i skrócić łapanie z kilku dni do kilku godzin. Z kolei brak współpracy może skutecznie udaremnić nawet najlepiej przygotowaną akcję.
Najpierw wywiad: ile jest kotów i gdzie ich szukać?
Zanim umówimy zabiegi i przyjedziemy ze sprzętem, warto zrobić dokładne rozeznanie sytuacji. Nie wystarczy informacja, że „pod blokiem jest kilka kotów”. Potrzebujemy konkretów.
Trzeba ustalić przede wszystkim:
- ile kotów regularnie pojawia się w stadzie?
- czy znana jest ich płeć?
- czy są już jakieś wykastrowane koty?
- czy są kotki ciężarne lub z kociętami?
- w którym miejscu dokładnie odbywa się karmienie?
- o której porze koty przychodzą na posiłek?
- czy są dokarmiane również w innych miejscach?
- czy są wśród nich koty bardziej ufne lub wyjątkowo ostrożne?
Jeżeli nie znamy stada, dobrze obejrzeć je przed właściwą łapanką. Bardzo pomocne bywają zdjęcia kotów zrobione telefonem. Czasami zdjęcia wykonane przez karmiciela albo krótka obserwacja na miejscu pozwalają uniknąć późniejszych pomyłek i łatwiej rozpoznać konkretne koty.
Karmiciel to najważniejsze źródło informacji
Osoba, która codziennie karmi koty, wie o nich więcej niż ktokolwiek inny. Zwykle rozpoznaje je z daleka, zna ich charaktery i potrafi przewidzieć, który pojawi się pierwszy, który przyjdzie dopiero po zmroku, a który nie podejdzie do miski, dopóki człowiek nie odejdzie.
To właśnie karmiciel może powiedzieć, że np. jedna z burych kotek ma już nacięte ucho, drugi podobny kot pojawił się dopiero tydzień temu, a czarny kocur przychodzi tylko co kilka dni. Przy większym stadzie taka wiedza jest bezcenna.
Jeżeli koty ufają karmicielowi, jego pomoc może być jeszcze większa. Czasami najbardziej oswojone osobniki dają się mu zwabić bezpośrednio do transportera czy wziąć na ręce. Jeśli odpowiednio poinstruujemy go, jak ma postępować, może się okazać, że część kotów złapie za nas karmiciel. To również zdecydowanie mniej stresujące dla samych kotów.
💛 Koteria radzi
Warto wziąć od karmiciela numer telefonu i być z nim w kontakcie aż do zakończenia akcji. Jest to pomocne nie tylko wówczas, kiedy potrzebujemy umówić się z nim na łapankę czy uprzedzić dzień wcześniej, żeby nie karmił kotów. Karmiciel to “nasz człowiek” na miejscu, który zawsze może dysponować cennymi informacjami o kotach, bądź np. może sprawdzić miejsce karmienia po łapance, jeśli jakiś kot nie pojawił się wcześniej.
Najtrudniejsze zadanie karmiciela: nie nakarmić kotów
Aby łapanka była skuteczna, koty muszą być głodne. Na tyle, żeby atrakcyjna przynęta w klatce wygrała z ich ostrożnością. I właśnie tutaj zaczynają się największe problemy. Karmicielowi często jest zwyczajnie żal kotów. Zwierzęta przychodzą o swojej stałej porze, miauczą, czekają przy miskach, a człowiek, który od miesięcy czy lat codziennie je dokarmia, ma ogromną pokusę, żeby dać im „chociaż troszeczkę”.
Niestety nawet niewielka porcja może wystarczyć, żeby kot później uznał, że nie warto ryzykować wejścia do podejrzanej metalowej klatki. Dlatego przed akcją trzeba jasno ustalić zasady. I wyjaśnić karmicielowi, że lepiej raz dobrze przygotować łapanie i złapać koty sprawnie, niż przez kilka kolejnych dni powtarzać próby i coraz bardziej je stresować.
Karmiciel może pomóc – ale czasem może też przeszkadzać
Obecność znanej kotom osoby bywa ogromną zaletą, ale nie zawsze. Koty są świetnymi obserwatorami i bardzo szybko zauważają nietypowe zachowanie człowieka.
Jeśli karmiciel zwykle stawia miskę i odchodzi, a tego dnia stoi kilka metrów dalej, nerwowo patrzy na koty, chodzi wokół klatek, zwierzęta mogą natychmiast wyczuć, że dzieje się coś niezwykłego i zwiększyć czujność.
Dlatego jeszcze przed rozpoczęciem akcji warto ustalić role. Karmiciel może:
- wskazać konkretne koty,
- pomóc rozpoznać zwierzęta już wykastrowane,
- zwabić bardziej ufnego kota,
- odciągać jedzeniem koty, których nie chcemy złapać,
- poinformować, czy brakuje któregoś osobnika.
Ale jeśli jego obecność zaczyna niepokoić stado, lepiej poprosić, żeby po wykonaniu swojej części zadania odsunął się lub wrócił do domu.
Co jest najważniejsze w organizacji łapanki kotów na kastrację?
Zanim nastawimy klatki, musimy wiedzieć, gdzie pojedziemy ze złapanymi kotami. Zatem najpierw umawiamy zabiegi w lecznicy albo ustalamy możliwość przyjęcia zwierząt przez organizację prowadzącą kastracje, a dopiero do tego terminu dopasowujemy resztę. Warto również wcześniej ustalić, ile kotów możemy przywieźć, w jakich godzinach oraz czy lecznica przyjmuje je bezpośrednio w klatkach łapkach. Jeżeli planujemy dużą akcję, liczba dostępnych miejsc może determinować liczbę klatek, które w ogóle nastawimy.
Dobra organizacja oznacza połączenie trzech elementów: wiedzy o stadzie, współpracy z karmicielem oraz zabezpieczonego miejsca na zabiegi i rekonwalescencję.
Łapanie kotów nie powinno być spontaniczną akcją pod hasłem „zobaczymy, ile się uda”. Im więcej wiemy przed rozpoczęciem, tym większa szansa, że wszystko przebiegnie spokojnie i sprawnie.
Zaś najlepszym sprzymierzeńcem łapacza bardzo często nie jest ani specjalistyczna klatka, ani wyjątkowo pachnąca przynęta, lecz dobry, współpracujący karmiciel, który zna swoje koty i rozumie, dlaczego przez jeden dzień musi im odmówić pełnej miski.
W kolejnym artykule przejdziemy już do konkretnego scenariusza i pokażemy, jak wygląda w praktyce łapanie pojedynczego kota do klatki łapki.
Przeczytaj również: