Jak znaleźć kota wolno żyjącego, który uciekł podczas transportu?

Transport kota wolno żyjącego na kastrację lub leczenie to ogromna odpowiedzialność. Nawet przy zachowaniu ostrożności zdarzają się jednak sytuacje, w których kot ucieka z transportera np. pod lecznicą podczas przenoszenia z lub do samochodu. W zupełnie obcym dla siebie miejscu, często w zupełnie odmiennych warunkach niż te, w których żył. Co wtedy? Jak znaleźć takiego kota? Odpowiadamy.

To bardzo trudne doświadczenie dla opiekunów i społecznych karmicieli. Bowiem każdy, kto ma choć odrobinę empatii, zdaje sobie sprawę, na co narażony jest kot, który uciekł w zupełnie nieznanym sobie miejscu. Pojawia się stres i poczucie winy. Warto jednak pamiętać o jednej ważnej rzeczy: wiele kotów wolno żyjących, które uciekły podczas transportu, udało się odnaleźć. Czasem po kilku dniach, czasem po kilku tygodniach. Kluczowe jest, by szukać i nie rezygnować z poszukiwań.

Jak zachowuje się kot wolno żyjący po ucieczce?

Kot wolno żyjący przewożony na zabieg kastracji znajduje się w ogromnym stresie. Samo łapanie i zamknięcie w transporterze jest już dla niego mocno stresującym przeżyciem. Trafia do obcego miejsca, słyszy nieznane dźwięki, czuje obce zapachy i nie rozumie, co się dzieje.

Jeśli nadarzy się podczas transportu okazja do ucieczki, kot nie będzie się wahał. Bowiem instynkt nakazuje mu ucieczkę i uwolnienie się z zamkniętego transportera. Jednak po ucieczce w obcym środowisku, do już obecnego stresu dochodzi kolejny, związany z nowym, nieznanym otoczeniem.

Można się spodziewać, że kot wolno żyjący, po ucieczce będzie działał w panice. Taki kot:

• natychmiast szuka kryjówki,
• ukrywa się bardzo skutecznie,
• unika kontaktu z ludźmi,
• przez pierwsze dni może praktycznie się nie ujawniać.

Dlaczego przez pierwsze dni trudno znaleźć kota?

Z doświadczenia opiekunów społecznych kotów oraz fundacji wynika, że w pierwszych dniach odnalezienie uciekiniera bywa bardzo trudne, a najczęściej niemożliwe. Bowiem kot siedzi w ukryciu i dopiero jak uspokoi się i zgłodnieje podejmie kolejne działania. Dodatkowo jeśli wyjdzie z kryjówki to zazwyczaj po zmroku, gdy okolica zrobi się spokojniejsza.

Zazwyczaj kot wolno żyjący dopiero po pewnym czasie zacznie szukać pożywienia i stopniowo przemieszczać się po okolicy. Dlatego bardzo ważne, by nie zakładać po kilku dniach, że kot „zniknął” i nie ma już szans go odnaleźć. Gdyż najczęściej właśnie dopiero po kilku dniach można otrzymać sygnały o jego obecności i rozpocząć działania poszukiwawcze.

Co robić, bezpośrednio po zniknięciu kota?

Dlatego, w przypadku ucieczki kota wolno żyjącego schemat działania jest nieco inny niż w sytuacji, kiedy ginie domowy kot niewychodzący. Bowiem bezpośrednio po tym, jak kot zniknie nam z pola widzenia najczęściej nie ma szans aby go wytropić. Co więcej, próby poszukiwania czy nawoływanie sprawią tylko to, że kot schowa się jeszcze dalej i jeszcze skuteczniej.

Dlatego próby złapania kota wolno żyjącego można podjąć tyko wówczas, gdy widzimy zwierzę, które schowało się w zaroślach czy skuliło w rogu śmietnika. Można wtedy spróbować złapać kota w podbierak. Ale tylko, jeżeli mamy doświadczenie i umiemy się posługiwać podbierakiem do łapania zdziczałych kotów. Bowiem w przeciwnym razie tylko dodatkowo wystraszymy już przerażone zwierzę.

Czytaj również: Co robić gdy zaginie kot? Najważniejsze zasady poszukiwań

Zatem na ogół bezpośrednio po ucieczce kota z transportera lepiej odpuścić próby schwytania uciekiniera.

Dlaczego papierowe ogłoszenia są tak ważne?

W przypadku kota wolno żyjącego, który uciekł w obcym miejscu, ogromną – chyba najważniejszą – rolę odgrywają papierowe ogłoszenia. Bowiem chcemy dotrzeć do ludzi w bezpośredniej okolicy ucieczki kota. Aczkolwiek, podobnie jak w przypadku zaginięcia kota domowego, ogłoszenia najlepiej zamieścić zarówno wieszając w okolicy papierowe wydruki, jak i w internecie – zwłaszcza na różnych lokalnych grupach.

Ogłoszenie o zaginionym kocie wolno żyjącym powinno zawierać:

• wyraźne zdjęcie kota,
• opis umaszczenia, budowy czy charakterystycznych cech,
• miejsce i datę ucieczki,
• numer telefonu do kontaktu,
• informację, że kot jest nieoswojony i żeby nie próbować go samodzielnie łapać, tylko zadzwonić pod wskazany numer.

Papierowe ogłoszenia rozwieszamy:

• w dużej liczbie,
• w promieniu kilku kilometrów od miejsca ucieczki kota,
• szczególnie w pobliżu osiedli, sklepów, altan śmietnikowych i miejsc dokarmiania kotów.

Bardzo ważne jest regularne sprawdzanie, czy ogłoszenia nadal wiszą. Niestety plakaty bywają zrywane lub niszczone, dlatego trzeba je systematycznie uzupełniać.

Warto także opublikować ogłoszenie w internecie:

• w mediach społecznościowych,
• na lokalnych grupach osiedlowych,
• na grupach poświęconych zwierzętom,
• na stronach lokalnych fundacji i działaczy prozwierzęcych.

Dlaczego najpierw trzeba zlokalizować kota?
Jak bezpiecznie odłowić kota po ucieczce?
Dlaczego nie wolno przerywać poszukiwań?
Jak zmniejszyć ryzyko ucieczki podczas transportu?

Jaką rolę odgrywają karmiciele kotów wolno żyjących?

Kot, który uciekł w obcym miejscu, wcześniej czy później zacznie szukać pożywienia. Dlatego niezwykle ważne jest dotarcie do lokalnych karmicieli kotów wolno żyjących. Bowiem, jeśli w okolicy znajdują się miejsca regularnego dokarmiania kotów, istnieje duża szansa, że nasz uciekinier trafi tam szukając jedzenia i spróbuje dołączyć do innych zwierząt.

Karmiciele ogół dobrze znają koty, które dokarmiają i z łatwością zauważą nowego osobnika. W praktyce są oni nieocenioną pomocą. Bowiem często to właśnie karmiciele społeczni jako pierwsi zauważają zaginionego kota, który pojawia się w miejscu karmienia.

Zatem warto:

• przekazać karmicielom zdjęcia kota,
• zostawić numer telefonu do kontaktu,
• poprosić o obserwację kolonii,
• regularnie sprawdzać miejsca dokarmiania.

To jeden z najskuteczniejszych sposobów na zlokalizowanie kota. Z kolei karmicieli – czyli społecznych opiekunów kotów wolno żyjących – możemy “zlokalizować”, m.in. poprzez takie działania:

• rozpytać mieszkańców w okolicy, w której uciekł kot,
• zapytać w lokalnych organizacjach prozwierzęcych,
• zapytać na lokalnych grupach internetowych mieszkańców o działaczy prozwierzęcych w okolicy,
• poprosić o informacje w urzędzie gminy, w Wydziale Ochrony Środowiska, gdzie rejestrowani są opiekunowie społeczni kotów.

Najpierw zlokalizuj kota, potem próbuj go łapać

W przypadku przestraszonego kota wolno żyjącego najważniejsze jest ustalenie, gdzie przebywa. Dopiero później można myśleć o tym, jak złapać takiego kota. Przy czym sygnały o tym, że kot był widziany mogą pojawić się dopiero po tygodniu czy dwóch o dnia ucieczki. Dlatego bardzo ważne jest regularne monitorowanie czy nasze ogłoszenia są na miejscu i w razie potrzeby doklejanie nowych. To główne zadanie na tym etapie poszukiwań, które może trwać dość długo. Niemniej jednak ile by nie trwało zlokalizowanie kota nie można rezygnować, bo to dla kota jedyna szansa na powrót do jego miejsca bytowania.

Z kolei jeśli pojawi się informacja o zauważeniu kota, należy:

• regularnie sprawdzać to miejsce,
• wystawiać tam jedzenie,
• obserwować teren o świcie i po zmroku,
• próbować ustalić godziny pojawiania się kota.

I dopiero gdy mamy pewność, że kot wraca w dane miejsce, można planować jego odłowienie.

Jak odłowić kota wolno żyjącego po ustaleniu miejsca jego przebywania?

Przestraszony kot wolno żyjący działa instynktownie. Nawet jeśli wcześniej był spokojny przy karmicielu i dawał mu się głaskać, po ucieczce, w nowych okolicznościach będzie zachowywał się inaczej. Na ogół takie koty mają zaufanie do jednego człowieka – do karmiciela. I tylko osoba, która je karmi może się do nich zbliżyć czy nawet pogłaskać.

Dlatego nie powinno się próbować łapać kota w inny sposób niż przy użyciu klatki łapki. Wszelkie próby łapania “gołymi rękami” lub zbyt bliskie podchodzenie do kota mogą sprawić jedynie to, że kot przeniesie się w inne miejsce i ponownie zniknie.

Klatka-łapka pozwala odłowić kota bezpiecznie i bez dodatkowego stresu. Zwykle ustawia się ją w miejscu regularnego pojawiania się kota, z jedzeniem w środku i pod stałą kontrolą opiekunów.

Nawet, jeśli poszukiwania trwają długo – nie poddawaj się!

To jeden z najtrudniejszych elementów całej sytuacji. Poszukiwania kota wolno żyjącego po ucieczce mogą trwać wiele dni, tygodni, a czasem nawet miesięcy. Nie oznacza to jednak, że należy się poddać.

Wiele kotów odnajduje się wyłącznie dlatego, że opiekunowie:

• regularnie odnawiają ogłoszenia,
• wracają w miejsca zgłoszonych obserwacji,
• współpracują z karmicielami,
• cierpliwie monitorują teren.

Najgorsze, co można zrobić, to przerwać poszukiwania z przekonaniem, że „już się nie uda”. To pozostawienie kota na pastwę losu. W zupełnie nieznanej okolicy może sobie nie poradzić.

Kot przewożony na kastrację lub leczenie trafia pod naszą opiekę i odpowiedzialność. Jeśli dojdzie do jego ucieczki, nie wolno uznać, że kot „jakoś poradzi sobie”. Bowiem dla kota oznacza to znalezienie się w zupełnie obcym terenie, bez znajomości bezpiecznych kryjówek, źródeł pożywienia i lokalnych zagrożeń.

Dlatego tak ważne jest, by nie rezygnować z poszukiwań, nawet jeśli sytuacja wydaje się trudna.

Konsekwencja, cierpliwość i długotrwałe działania naprawdę przynoszą efekty. Wiele historii kończy się szczęśliwie właśnie dlatego, że ktoś nie przestał szukać.

Działania zapobiegawcze – jak zmniejszyć ryzyko ucieczki?

Choć nie da się całkowicie wyeliminować ryzyka, że przewożony kot wolno żyjący ucieknie podczas transportu, to można zrobić bardzo wiele, by je zminimalizować.

Ogromne znaczenie ma:

• upewnienie się, że transporter jest solidnie zamknięty,
• stosowanie dodatkowych zabezpieczeń podczas transportu,
• ostrożne przenoszenie kota,
• unikanie otwierania transportera na zewnątrz.

Więcej na ten temat przeczytasz w artykule Transport kotów wolno żyjących – najważniejsze zasady. Dzięki przestrzeganiu tych zasad można znacząco zmniejszyć ryzyko ucieczki podczas przewożenia kota na kastrację lub leczenie.