Nie każde zabezpieczenie balkonu jest równie bezpieczne dla kota
Coraz więcej opiekunów decyduje się na zabezpieczenie okien i balkonu, by zapewnić kotu możliwość bezpiecznego przebywania na zewnątrz. To bardzo dobra wiadomość, oznaczająca że wzrasta świadomość kocich opiekunów i coraz więcej jest odpowiedzialnych domów dla tych wspaniałych zwierząt. Jednakże warto wiedzieć, że niektóre rozwiązania, nawet jeśli są dedykowane kotom i sprawiają wrażenie bezpiecznych, bywają zawodne lub mniej trwałe.
W poprzednich artykułach omówiliśmy sposoby zabezpieczenia okien i balkonów, różne techniki montażu i rodzaje siatek. W tym chcemy zwrócić waszą uwagę na niektóre typy siatek i rozwiązania, które są mniej bezpieczne od omówionych. Artykuł powstał na bazie praktycznych doświadczeń naszych wolontariuszy oraz autorki, która od lat zajmuje się kotami prowadząc wielokoci dom tymczasowy.
Różna jakość i trwałość materiałów to różny poziom bezpieczeństwa
Na rynku dostępnych jest wiele rozwiązań dotyczących zabezpieczenia okien i balkonu. Od prostych zestawów samodzielnego montażu dostępnych w sklepach zoologicznych czy na Allegro do profesjonalnych konstrukcji wykonywanych pod wymiar przez wyspecjalizowaną firmę. Różna jakość i inne parametry stosowanych materiałów czy siatek sprawiają, że różna jest również ich wytrzymałość czy solidność konstrukcji. Zatem nie wszystkie oferowane rozwiązania zapewniają jednak taki sam poziom bezpieczeństwa.
Niektóre zabezpieczenia okien i balkonów mogą sprawdzić się jedynie jako rozwiązanie tymczasowe lub w bardzo konkretnych warunkach. Przykładowo cienkie siatki wykonane z niezbyt trwałych materiałów, które parcieją po zimie można zastosować przez krótki okres. Na przykład przez kilka miesięcy, jako rozwiązanie tymczasowe, przed zamontowaniem docelowych zabezpieczeń. Z kolei inne wiążą się z tak dużym ryzykiem, że nie powinny być w ogóle oferowane jako zabezpieczenie dla kotów.
Poniżej przykłady rodzajów zabezpieczeń, których generalnie nie polecamy jako rozwiązań docelowych. Jednak przy prawidłowym użytkowaniu mogą sprawdzić się jako krótkotrwałe rozwiązanie tymczasowe. Przedstawiamy także przykładowe produkty, które z założenia nie powinny być stosowane jako zabezpieczenia dla kota. Bo po prostu się nie sprawdzają i nie spełniają swojej podstawowej funkcji, jaką jest zapewnienie bezpieczeństwa. Ponadto wyjaśniamy, na co warto uważać, decydując się na niektóre typy zabezpieczeń. A także dlaczego nie zawsze najtańsze lub najprostsze rozwiązanie będzie dobrym wyborem.
💛 Koteria radzi
Każdą sytuację warto rozpatrywać indywidualnie. W Koterii rozumiemy, że nie każdy od razu może pozwolić sobie na profesjonalne osiatkowanie balkonu lub mieszka w lokalu, w którym nie ma możliwości wykonania trwałego montażu. W takich przypadkach rozwiązanie tymczasowe bywa lepsze niż całkowity brak zabezpieczenia. Trzeba jednak mieć świadomość jego ograniczeń i pamiętać, że nie zastąpi ono solidnej, profesjonalnie wykonanej konstrukcji.
Siatka żyłkowa – kiedy może okazać się zbyt słaba
Cienkie transparentne siatki żyłkowe, wykonane z nylonu są lekkie i mało widoczne. Ponadto jest to najtańsze i łatwo dostępne rozwiązanie na rynku. Bowiem prosty zestaw do samodzielnego montażu można zamówić przez internet już za kilkadziesiąt złotych. To sprawia, że wiele osób decyduje się właśnie na ten rodzaj zabezpieczenia.
Największą wadą tych siatek jest jednak dość niewielka odporność na uszkodzenia mechaniczne i działanie czynników atmosferycznych. Z czasem żyłka może tracić swoje właściwości pod wpływem promieniowania UV i niskich temperatur. I chociaż siatka nylonowa wydaje się nie do rozerwania, to energiczny kot potrafi ją uszkodzić pazurami lub zębami. Ryzyko wzrasta szczególnie w domach, w których mieszkają młode, bardzo aktywne koty lub ich większa liczba.
Generalnie siatka żyłkowa nie jest zabezpieczeniem dla kota. To rozwiązanie stosowane przy ochronie balkonów przed gołębiami i innymi ptakami. Jednak w wyjątkowych sytuacjach może pełnić funkcję zabezpieczenia tymczasowego, w myśl zasady, że lepsza jakakolwiek siatka niż żadna. Z pewnością nie jest to materiał, który polecalibyśmy jako docelowy wybór tam, gdzie bezpieczeństwo kota zależy od wytrzymałości konstrukcji.
Okiem praktyka
Przetestowałam siatkę żyłkową w moim domu tymczasowym. Chociaż wydawało się, że nie da się jej rozerwać rękami, koty poradziły sobie z nią dość szybko, bo już po kilku tygodniach użytkowania. Jeden z kotów przegryzł siatkę i wyszedł na zewnątrz. Dobrze, że to parterowy dom, że za oknem był kawałek podwórka, a nie bezpośrednio ulica, a kot dał się wziąć na ręce mimo, że był wystraszony. Ale gdyby było to 10 piętro w bloku?
Nie sprawdziła się również siatka na krety, którą miałam zamontowaną na oknie przez jakieś 3 lata. Choć okazała się mocniejsza i była wykonana z grubszego materiału, to po 2-3 zimach zaczęła pękać. Tym razem obyło się bez wyjścia kota na zewnątrz, dało się bowiem zauważyć, że robią się małe dziury w gęstej siatce. Jednak przy zdejmowaniu i wymianie siatki byłam zaskoczona tym, jak straciła swoje właściwości. Siatka niemalże kruszyła się w dłoniach. Nie polecam na dłużej niż kilka miesięcy. Aczkolwiek uważam, że jest to rozwiązanie, które powinno spełnić swoją funkcję przez krótki czas.
Montaż na klej wymaga wiedzy i precyzji
Innym stosunkowo tanim i bardzo popularnym rozwiązaniem są zestawy do samodzielnego montażu. Mianowicie, do ściany lub ramy balkonu przykleja się plastikowe zaczepy, a następnie mocuje się na nich linkę i siatkę.
Sama technika montażu nie jest zła. Problem polega na tym, że trwałość takiego zabezpieczenia zależy od bardzo wielu czynników. Przede wszystkim od tego, czy zaczepy zostaną prawidłowo przyklejone. Bowiem trzeba najpierw odpowiednio przygotować i odtłuścić powierzchnię, a całość musi mieć odpowiedni czas na pełne związanie. Ponadto należy zastosować odpowiedni klej, najlepiej dobrany zgodnie z zaleceniami producenta.
W praktyce wiele nieszczęśliwych wypadków wynika właśnie z błędów montażowych. Na przykład takich jak: przyklejanie zaczepów do zabrudzonej powierzchni, wykonywanie prac montażowych przy nieodpowiedniej temperaturze lub zbyt szybkie obciążenie konstrukcji. Jeśli zaczepy przytwierdzone są zbyt rzadko, wystarczy że jeden z nich puści. Wówczas powstanie szczelina, przez którą kot może się swobodnie wydostać.
Profesjonalnie wykonany montaż, zgodnie z instrukcją producenta może być trwały. Samodzielne wykonanie bez odpowiedniej wiedzy często jednak wiąże się z większym ryzykiem. Dlatego zawsze warto dokładnie ocenić, czy będzie to odpowiednie rozwiązanie w naszym przypadku.
Moskitiery chronią przed owadami, a nie przed kotem
To jeden z najczęściej powielanych mitów. Standardowa moskitiera została zaprojektowana po to, aby zatrzymywać owady. A nie wytrzymywać ciężar kota wspinającego się po siatce lub skaczącego na nią podczas zabawy czy polowania. Zwykłą siatkę z włókna kot może stosunkowo łatwo rozedrzeć pazurami lub przegryźć. Równie istotny jest sposób mocowania – wiele moskitier utrzymuje się jedynie na niewielkich zaczepach, które nie są przystosowane do dużych obciążeń.
Wyjątkiem mogą być profesjonalnie wykonane moskitiery ze stalowej siatki, solidnie zamocowane w świetle okna. Takie rozwiązanie można rozważyć w określonych sytuacjach. Na przykład w domu jednorodzinnym lub mieszkaniu na parterze, gdzie ewentualne wydostanie się kota nie wiąże się z ryzykiem upadku z wysokości. Mogą sprawdzić się również jako rozwiązanie przejściowe albo w domu, w którym mieszka jeden spokojny, starszy kot.
Należy jednak pamiętać, że nie każda moskitiera dostępna w sprzedaży spełnia takie wymagania. Warto dokładnie sprawdzić materiał wykonania, sposób montażu oraz odporność całej konstrukcji.
Marketowe rozwiązania to najczęściej złudne poczucie bezpieczeństwa
W sklepach można znaleźć wiele produktów reklamowanych jako szybkie i tanie zabezpieczenie drzwi balkonowych lub okien. Są to m.in. siatki zamykane na magnesy, lekkie kurtyny przeciw owadom czy cienkie siatki na okna montowane na rzepach.
Choć dobrze sprawdzają się jako ochrona przed muchami i komarami, do czego zostały zaprojektowane, to zupełnie nie spełnią funkcji jeśli chodzi o zatrzymanie kota. Wystarczy jeden skok, zaczepienie pazurem lub mocniejsze naparcie na materiał, aby takie zabezpieczenie przestało pełnić swoją funkcję.
Jeżeli producent informuje, że produkt chroni przed owadami, nie należy zakładać, że będzie jednocześnie skutecznym zabezpieczeniem dla kota.
Nawet najlepsza siatka nie pomoże, jeśli została źle zamontowana
Rodzaj siatki to tylko jeden z elementów całego systemu zabezpieczenia. Równie ważna jest jakość i dokładność wykonania.
Do najczęściej spotykanych błędów należą:
- pozostawianie szczelin przy ścianach, podłodze lub suficie,
- zbyt słabe napięcie siatki,
- prowizoryczne mocowanie na przypadkowych elementach,
- stosowanie nietrwałych opasek zaciskowych lub cienkich linek jako głównych elementów konstrukcji,
- niedokładne wykonanie narożników i połączeń.
Kot nie potrzebuje dużego otworu, aby się przecisnąć. Wystarczy niewielka szczelina lub poluzowany fragment siatki, aby zabezpieczenie przestało spełniać swoją rolę. I nie chodzi o to, że kot od razu będzie próbował się wydostać (chociaż w nowym miejscu po adopcji może tak właśnie być). Koty nie są głupie, ale są zwierzętami, które kierują się instynktem. Zaś oprócz instynktu łowieckiego mają instynkt przetrwania i ucieczki. A spanikowany kot, pod wpływem nagłego hałasu, obcej osoby czy innych okoliczności potrafi przecisnąć się przez takie szczeliny, o których nigdy byśmy nie pomyśleli, że się tam zmieści.
Dlatego należy regularnie kontrolować stan całej konstrukcji. Zaś szczególnie po silnych, wietrznych burzach oraz po każdej zimie, jak też po kilku latach użytkowania.
Bezpieczeństwo kota nie to nie miejsce na prowizorkę
W Koterii wiemy, że życie nie zawsze pozwala od razu zdecydować się na profesjonalne zabezpieczenie. Czasem przeszkodą są finanse, czasem ograniczenia związane z wynajmowanym mieszkaniem, a czasem konieczność znalezienia rozwiązania na kilka tygodni czy miesięcy.
Jeżeli jednak decydujemy się na kompromis, powinien on być świadomy. Rozwiązanie tymczasowe może być lepsze niż całkowity brak zabezpieczenia. Ale tylko wtedy, gdy znamy jego ograniczenia i wiemy, że nie zapewnia takiego poziomu ochrony jak profesjonalnie wykonana konstrukcja.
Najgorszym rozwiązaniem jest bowiem fałszywe poczucie bezpieczeństwa. Niezależnie od tego, jaką siatkę wybierzemy, tu nie ma miejsca na niedokładność, przypadkowe materiały czy prowizoryczny montaż. Bo to kwestia zdrowia i życia żywej istoty.
Kot nie ma dziewięciu żyć. Ma tylko jedno. Dlatego warto zrobić wszystko, aby mógł bezpiecznie korzystać z balkonu i otwartego okna przez wiele lat.
Przeczytaj także: