Błędy przy łapaniu kotów na kastrację, które mogą kosztować życie
Łapanie kotów wolno żyjących na kastrację to ogromna odpowiedzialność. Od chwili, gdy kot znajdzie się w naszej klatce, aż do momentu wypuszczenia go z powrotem w jego miejscu bytowania, to my odpowiadamy za jego bezpieczeństwo. Zaś nasze błędy przy łapaniu, transporcie i odwożeniu kotów w miejsce bytowania mogą kosztować kota życie. Dlatego skuteczne złapanie to nie wszystko.
Łapanie kotów na kastrację nie kończy się z chwilą złapania kota. Zaś oprócz umiejętności liczy się także dokładność, staranność i troska o żywą istotę – od pierwszej minuty po złapaniu do chwili bezpiecznego wypuszczenia kota po zabiegu. Bowiem czasami wystarczy jeden drobiazg, żeby zamiast pomóc kotu, narazić go na cierpienie lub śmierć. Zobacz, jakie błędy można popełnić przy łapaniu, transporcie i odwożeniu kotów po zabiegach. I na co należy zwracać szczególną uwagę.
Od momentu złapania odpowiadamy za kota
Samo zatrzaśnięcie klatki łapki i złapanie kota to dopiero połowa sukcesu. O pełnym sukcesie możemy mówić dopiero wówczas, kiedy złapany kot zostanie bezpiecznie dostarczony do lecznicy, przejdzie zabieg kastracji i rekonwalescencję, a następnie bezpiecznie wróci w miejsce swojego bytowania, czyli dokładnie tam, skąd został zabrany.
Dlatego łapanie kotów wolno żyjących na kastracje to nie wyścigi, kto złapie ich więcej. Tu nie można działać “na ilość”. Równie ważna jest bowiem jakość działania. Trzeba pamiętać, że za każdą liczbą w statystykach wykastrowanych kotów stoi konkretne zwierzę – ze swoim miejscem bytowania, swoim stadem i swoim życiem.
Jeżeli podejmujemy się tego zadania trzeba to robić dobrze i dopilnować całego procesu do końca. Należy działać dokładnie, spokojnie i z troską o szczegóły. Bo najgroźniejsze błędy często nie wynikają ze złej woli, lecz właśnie z pośpiechu, braku uważności wynikającej z przekonania, że „przecież nic się nie stanie”. Zgubna bywa również rutyna.
Ucieczka w obcym miejscu może być wyrokiem
Jednym z najgorszych błędów jest ucieczka kota podczas transportu do lecznicy, gdzie ma być przeprowadzona kastracja czy w drodze powrotnej do miejsca bytowania kota. Przy czym, jeśli zdarzy się to w miejscu bytowania danego kota lub gdzieś w pobliżu, to jeszcze nie dramat, bo zwierzę przynajmniej zna teren. Jednak jeśli kot ucieknie pod lecznicą, na stacji benzynowej czy parkingu położonym kilkanaście kilometrów od swojego stada – może nie mieć żadnych szans na powrót.
Dlatego zamknięcie transportera sprawdzamy nie raz, ale tyle razy, ile trzeba. Zatrzaski, drzwiczki, zaczepy – wszystko musi być prawidłowo zamknięte. A najlepiej, jak transporter jest jeszcze dodatkowo zabezpieczony np. taśmą albo paskiem, bądź jest umieszczony w pokrowcu. Zaś gdy przewozimy kota w klatce łapce, to oprócz tego, że musi być ona przykryta materiałem, warto też ją dodatkowo zabezpieczyć w newralgicznych miejscach konstrukcji (np. trytkami, sznurkiem).
Podczas transportu nigdy nie otwieramy transportera, nawet na chwilę, żeby sprawdzić kota czy wyjąć odchody i wymienić podkład. Zdziczałe zwierzę, które w swoim mniemaniu walczy o życie, może wykorzystać nawet ułamek sekundy i najmniejszą szczelinę, aby uciec.
Przed każdym transportem sprawdź:
- czy wszystkie drzwiczki są prawidłowo zamknięte,
- czy zatrzaski rzeczywiście trzymają,
- czy transporter nie ma uszkodzeń,
- czy klatka lub transporter są stabilnie ustawione w samochodzie,
- czy klatka lub transporter są osłonięte lekką, przewiewną tkaniną.
Zobacz także: Transport kotów wolno żyjących – najważniejsze zasady
Ten sam kot musi wrócić dokładnie tam, skąd został zabrany
Przy większej liczbie zwierząt bardzo łatwo o pomyłkę, szczególnie gdy koty są podobne: kilka o takim samym umaszczeniu czy zbliżonej wielkości. Dlatego przed oddaniem ich do lecznicy warto zrobić każdemu zdjęcie telefonem. Nawet jeśli to będzie nie do końca ostre zdjęcie przez kratkę transportera, pozwoli nam zweryfikować np. układ plamek na pyszczku kota.
Taka prosta dokumentacja może naprawdę uratować kota. Bo niestety, pomyłki się zdarzają. Zdarza się, że zwierzę w lecznicy zostaje przełożone do innej klatki. Jeśli dokumentacja pozostanie przy poprzedniej klatce, zaś przy odbiorze pracuje inna osoba niż przy przyjęciu kota, może dojść do fatalnej pomyłki. Brzmi niewiarygodnie? Może i tak, ale dokładnie taka sytuacja przytrafiła mi się kiedyś w lecznicy. Miałam odebrać szylkretową kotkę po kastracji, a dostałam czarnego kocura. Na szczęście zajrzałam do transportera i zgłosiłam, że to nie ten kot, którego przywiozłam. Od tamtej pory zawsze robię kotom zdjęcia i sprawdzam przy odbiorze czy otrzymałam te same koty.
Bowiem w praktyce taka pomyłka oznacza, że dwa koty trafiłyby do zupełnie obcych miejsc. Konsekwencje dla kotów są wówczas takie same, jakby ktoś celowo wywiózł je i wypuścił w obcym miejscu (a niestety takie rzeczy się zdarzają). Dla kota wolno żyjącego takie przemieszczenie może skończyć się tragicznie – utratą dostępu do znanego schronienia i karmiciela, konfliktami z innym stadem albo próbą powrotu przez nieznany teren.
ŻELAZNA ZASADA
Ten sam kot – to samo miejsce
Przy odbiorze kota, przed jego wypuszczeniem ZAWSZE upewnij się, że odbierasz właściwe zwierzę. Jeśli łapiesz kilka kotów, zrób im zdjęcia przez kratki transportera. Nie polegaj wyłącznie na pracownikach lecznicy. Bo pomyłki się zdarzają.
Drobiazg może stać się śmiertelnym zagrożeniem
Nie wszystkie groźne błędy wyglądają spektakularnie. Czasami chodzi o rzecz tak niepozorną jak plaster pozostawiony na łapie kota po zdjętym wenflonie. Niedawno miała miejsce taka sytuacja, która na szczęście skończyła się dobrze, ale powinna być przestrogą dla wszystkich zajmujących się łapaniem i kastracją kotów wolno żyjących: Kastracja kotów wolno żyjących – tu każdy szczegół ma znaczenie!
W lecznicach często używa się plastrów z bardzo trwałych materiałów z mocnym klejem. Jeśli zdziczały, wolno żyjący kot zostanie wypuszczony z łapą ciasno owiniętą plastrem, nie będzie w stanie sam go zdjąć. Zaś próby gryzienia i szarpania mogą dodatkowo zaciskać opatrunek, prowadząc do narastającego obrzęku łapy. A to staje się już bardzo poważnym problemem i śmiertelnym zagrożeniem dla kota.
Dlatego przed wypuszczeniem kota trzeba go jeszcze raz możliwie dokładnie obejrzeć. Sprawdzić, czy rana po zabiegu wygląda prawidłowo oraz czy nie ma na łapie opatrunku, plastra lub innych elementów wymagających usunięcia bądź kontroli. Przy czym najlepiej przyjąć prostą zasadę: nie zakładamy, że ktoś wcześniej wszystko sprawdził. Personel lecznicy może coś przeoczyć, osoba odbierająca czy transportująca kota może czegoś nie wiedzieć. Pomyłka, niedopatrzenie, zmęczenie – takie rzeczy się zdarzają. Ostateczna kontrola przed wypuszczeniem jest więc niezwykle ważna.
Ostateczna kontrola kota przed wypuszczeniem jest niezwykle ważna. Bo w przypadku nieufnych kotów wolno żyjących ponowne złapanie najczęściej bywa bardzo trudne lub wręcz niemożliwe.
Przy kotce z kociętami pomyłka może kosztować życie malucha
Szczególnej uwagi wymaga łapanie kotki z kociętami. Tu jednym z najgroźniejszych błędów jest założenie, że widzieliśmy cały miot, podczas gdy jedno z młodych pozostało w ukryciu. Bowiem może się tak zdarzyć, że przy miejscu karmienia widzimy cztery kocięta i łapiemy je wszystkie razem z matką. Tymczasem piąty maluch tego dnia lub akurat o tej porze nie wyszedł – bo spał, był słabszy, chory albo ranny. Może on pojawić się dopiero wieczorem lub następnego dnia po zabraniu rodziny, szukając bezskutecznie jedzenia, marki i rodzeństwa.
To również sytuacja, która zdarzyła się naprawdę. Dzięki czujności osób, które były na miejscu i natychmiast zgłosiły pojawienie się rannego kociaka, ten piąty maluch został złapany i zabrany do lecznicy. Zaś jego historia miała szczęśliwy finał, gdyż obecnie jest szczęśliwym, kochanym i bezpiecznym kotem w swoim własnym domu.
Takie sytuacje się zdarzają. Dlatego liczby kociąt nie można ustalać „na oko”. Dwa bardzo podobne czarne czy bure maluchy mogą być łatwo brane za jednego, jeśli nigdy nie pojawiają się jednocześnie. Najlepiej uczulić wcześniej karmiciela, aby liczył i próbował ustalić ile jest małych kociąt. Bo to karmiciel widzi koty najczęściej i przez dłuższy czas. Zaś jeśli mimo wszystko nie mamy pewności co do liczby kociąt, należy po łapance sprawdzać miejsce jeszcze przez kilka dni.
Jeżeli nie mamy pewności, ile jest kociąt:
- obserwujemy rodzinę przez kilka dni przed łapanką,
- pytamy karmiciela o liczbę młodych (i najlepiej ich kolory, co później weryfikujemy podczas łapania),
- jeśli mamy możliwość sprawdzenia gniazda – sprawdzamy je,
- po zakończeniu akcji łapania wracamy na miejsce przez kolejne dni,sxzxx
- albo prosimy karmiciela, aby przez co najmniej kilka dni uważnie obserwował teren i natychmiast zgłosił pojawienie się kolejnego malucha.
Przeczytaj również: Łapanie kotki z kociętami – najważniejsze zasady
Nie chodzi o statystyki – chodzi o każde konkretne życie
Łapanie kotów wolno żyjących na kastrację ma ograniczać bezdomność, ale jego celem nie jest pozbywanie się kotów. A wręcz przeciwnie – chodzi o to, żeby te zwierzęta mogły dalej żyć w swoim środowisku, tylko bez kolejnych ciąż, walk o partnerki, wyczerpującego rozrodu i nieustannego powiększania stada. Żeby było im w życiu lżej.
Dlatego w tej pracy nie ma miejsca na wyścigi dla samego pochwalenia się liczbami. Sto złapanych kotów nie jest sukcesem, jeśli robi to się niedokładnie, w pośpiechu, bez uwzględnienia dobra zwierząt i przestrzegania najważniejszych zasad. Owszem błędy mogą się zdarzyć każdemu. Jednak wiele z nich można naprawić. Natomiast jeśli przez nasze niedopatrzenie czy pośpiech błędy zdarzają się często, lepiej zrezygnować z łapania kotów na kastrację i poprosić o to kogoś innego.
Bo każdy jeden kot to żywe stworzenie. Jeśli już podejmujemy się odpowiedzialności za jego złapanie, róbmy to dobrze – dokładnie, starannie i z troską od pierwszej do ostatniej minuty. Bowiem celem łapanki nie jest samo złapanie kota. Celem jest pomoc kotu poprzez kastrację i bezpieczny powrót do jego świata.
ŻELAZNE ZASADY ŁAPANIA KOTÓW WOLNO ŻYJĄCYCH
- Zawsze kontroluj nastawioną klatkę, nie zostawiaj jej bez nadzoru.
- Po złapaniu kota jak najszybciej osłoń klatkę.
- Nie otwieraj transportera bez absolutnej konieczności.
- Jeśli nie masz doświadczenia, nie przekładaj kota z klatki do transportera.
- Przed transportem dokładnie sprawdź wszystkie zamknięcia.
- Przy odbiorze upewnij się, że odbierasz właściwego kota.
- Przed wypuszczeniem sprawdź łapy (czy nie ma plastra) i ogólny stan zwierzęcia.
- Kotka z kociętami wymaga szczególnej kontroli liczby maluchów.
- Kota wypuszczaj dokładnie w miejscu, z którego został zabrany.
- Jeśli coś budzi wątpliwość – najpierw sprawdź, dopiero potem działaj.
Przeczytaj również: Metody łapania kotów na kastrację – klatka łapka i inne sposoby